Genitalne ulceracije

Genitalne ulceracije su plitke ranice, erozije na sluzokoži ili koži genitalne regije i kod muškaraca i kod žena. Najčešće su uzrokovane polno prenosivim bolestima, kao što su genitalni herpes, sifilis ili sankroid. Takodje, genitalne ulceracije mogu biti posledica drugih oboljenja koje nisu polno prenosive, npr kandidijaze, skabijesa, bakterijskih infekcija, genitalnih trauma ili Behcetove bolesti.

Tipovi genitalnih ulceracija

Genitalni herpes

Skoro 60-70% genitalnih ulceracija je izazvano infekcijom Herpes simplex virusa tip 2 ili tip 1. Takva ulceracija se može javiti kao primarna infekcija u vidu crvenila, grupisanih mehurića kao i malih mekih ranica na genitalijama. Veličina ranica može biti različita. Ranice zarastaju za 5 do14 dana, praćene su bolom, svrabom i otokom regionalnih limfnih čvorova.
Rekurentni genitalni herpes nastaje aktivacijom virusa koji zaostaje doživotno kod pacijenta u sakralnim ganglijama. Karakteriše se jakim crvenilom, grupisanim mehurićima i bolnim, mekim, ranicama koje prolaze tokom 7 dana. Genitalni herpes se dokazuje ispitivanjem antitela na HSV tip 2 i tip 1, a leči se antivirusnim lekom – aciklovirom.

Sifilis

Primarni, rani sifilis čini 10-20 % svih genitalnih ulceracija. Ulceracija, tvrdi sankr nastaje prosečno 21 dan posle infekcije, na mestu prodora bakterije Treponeme palidum. Ranice koje prate ovaj tip ulceracija su okrugle, čvrstog i sjajnog dna kao i oštrih ivica. Takodje, okolina tkiva nije upaljena, a ulceracija je bezbolna i može se naći na svim delovima genitalne regije. Ulceracija je udružena sa otokom regionalnih limfnih žlezda, koje su tvrde i elastičnea medjusobno odvojene. Sifilis se dijagnostifikuje ispitivanjem antikardiolipinskih i antitreponemskih antitela, koja se pojavljuju u serumu 10 do 20 dana posle pojave primarne ulceracije. Praćenjem visine antitela prati se efekat sprovedene antibiotske terapije.

Sankoroid

Sankroid je infektivno oboljenje koje se karakteriše brojnim ulceracijama u genitalnom regionu,koje nastaju 3 do 7 dana posle infekcije bacilom Hemofilus ducray. U ovom slučaju ranica je nazubljena, dno je pokriveno gnojnim sadržajem i lako krvari. Oko ulceracije postoji upala i često je prisutno više ulceracija u genitalnoj regiji. Oboljenje je praćeno gnojnom upalom regionlnih limfnih čvorova, koji razmekšavaju, zahvataju kožu i čiji se sadržaj može izliti na površinu kože. Dijagnoza se potvrdjuje kulturom uzročnika, a leci antibioticima oralno ili intramuskularno.

Bakterijski uzročnici

Bakterijski uzročnici genitalnih ulceracija najčešće mogu biti Stafilococus aureus, Streptococus piogenes kao i ostale gram negativne bakterije. Na genitalnoj sluznici osim crvenila i sekrecije mogu nastati plitke nepravilne erozije – ranice. Tada dijagnozu postavljamo bakteriološkom identifikacijom uzročnika i lečimo antibiotskom terapijom.

Genitalna kandidijaza

Candida albicans je fiziološki stanovnik na sluznicama ali kod povećanja lokalne vlažnosti i pada imuniteta može izazvati zapaljenje. Ovaj tip ulceracije manifestuje se crvenilom, sitnim mehurićima koji pucaju i ostavljaju erodovane površine koje vlaže. Prisutan je intenzivan osećaj pečenja i svraba, a retko i bol. Često, bakterijska superinfekcija pogoršava postojeće erozije. Dijagnoza se postavlja kliničkim pregledom, koji se potvdjuje izolovanjem Candide albicans a leči se lokalno antimikoticima.

Behcetova bolest

Behcetova bolest je sistemsko obljenje koje se izmedju ostalog karakteriše čestom pojavom genitalnih afti koje su bolne i sa nekrotičnom bazom a prekrivene su beličastim fibrinom. Dijagnoza se postavlja isključivanjem svih drugih uzročnika genitalnih ranica a može se lečiti intraleziono kortikosteroidima.

Važno je napomenuti da se i druga dermatološka oboljenja sa zahvatanjem genitalija, kao lichen sclerosus et atrophicus, genitalna psorijaza i druge mogu manifestovati ulceracijama sluznice, zbog njihovog istanjenja i atrofije.